Wypisy z lektur

[Hebius]

W pobliżu, pod schodami zbudowanego z jasnego kamienia septu, były krzaki. One mi wystarczą. Wymacał drogę za nie i rozwiązał troki spodni. Pęcherz omal mu nie pękł. Lał i lał.

Gdzieś nad nim otworzyły się drzwi. Dunk usłyszał kroki na schodach, zgrzyt butów o kamień (...)
Lord Peake. Dunk wstrzymał oddech... i mocz.(...)

Mówiący się oddalili i głosy ucichły. Mocz Dunka znów zaczął płynąć. Po chwili potrząsnął kutasem i zawiązał spodnie.

George R.R. Martin, Tajemniczy rycerz w: Rycerz Siedmiu Królestw, ilustrował Gary Gianni, przełożył Michał Jakuszewski, Zysk i S-ka, Poznań 2026
s. 312-314

[Czartogromski]

Moczna rzecz!

[Hebius]

Wiem, że wyjdę na jakiegoś fetyszystę, ale to czysty przypadek, że znów będzie o szczaniu By jestem prawie pewien, ze ten kawałek prozy Hollinghursta nie jest dobrze przełożony:

Poszedłem do toalety, gdzie kiedyś z bijącym sercem czytałem napisy na ścianach, gdzie cudze oko karmiło się moim widokiem - to tam po raz pierwszy, na wpół przestraszony, wyobrażałem sobie inne miasto, inny świat, świat, w którym mężczyźni są razem, obojętni na zimno i brud, płonący własnym ogniem. Ale gdy stanąłem w progu, okazało się, że toaletę wyremontowano. Po chwili do środka wszedł Hector, stanął tuż obok, objąłem go w pasie i obaj patrzyliśmy, jak dochodzimy.
- Bardzo miło - powiedział, a mnie stopniało serce, bo wiedziałem, ze tak właśnie myślał. - Wracamy do pokoju.

Panowie na bank patrzyli, jak w tym samym czasie kończą szczać i o żadnym innym dochodzeniu nie mogło być tam mowy.

Nasze wieczory, Alan Hollinghurst, przełożyła Katarzyna Makaruk
Filtry, Warszawa 2026
str. 335

Ogólnie (po entuzjastycznej reakcji achima zwłaszcza) spodziewałem się po tej powieści czegoś więcej.

[Hebius]

I znowu trafiłem na zdanie, które mnie uwiera, bo nie jestem przekonany co do tego obrazka i nie wiem, czy to autorowi zawdzięczamy ten tekst, czy tłumaczowi:

Trąbka budziła kadetów w Akademii Wojskowej, którzy odciągali stulejki, śniąc o nagich sylfidach o doskonałych pępkach, rozbieranych w ich żołnierskiej pościeli.

António Lobo Antunes, Karawele, przekład z portugalskiego. Wojciech Charchalis (Noir sur Blanc, Warszawa 2026) str. 108

Stulejka jako synonim długiego napletka?

[Michał]

Stulejki chyba nie da się odciągnąć.

[Hebius]

No właśnie, stulejka to nazwa schorzenia i w innym kontekście nie spotkałem się z użyciem tego wyrazu.

Stulejka (łac. phimosis) to schorzenie polegające na zwężeniu ujścia napletka, co uniemożliwia lub utrudnia jego zsunięcie z żołędzi prącia.

[bolevitch]

Stulejka jako synonim długiego napletka?

dlaczego zaraz długiego? Tłumacz ewidentnie poległ. Niezależnie, czy w oryginale chodziło o masturbację czy sny erotyczne i towarzyszącą im erekcję

[Hebius]

Nie wiemy, co jest w portugalski oryginale.

edit.

Um clarim acordava os cadetes da Academia Militar, que arregaçavam as fimoses a sonharem com sílfides nuas, de umbigos perfeitos, espojadas nos seus lençóis de magalas.

Teraz nam jeszcze trzeba osoby dobrze znającej portugalski. Albo choć trochę. Mógłby spytać znajomej, ale to pani z rocznika mojej matki, więc się trochę krępuję

Z translatora Google dostajemy coś takiego:

Sygnał trąbki budził kadetów Akademii Wojskowej, którzy zwijali napletki i śnili o nagich sylfidach z idealnymi pępkami, rozciągniętych na prześcieradłach z koronki.

Ale to tylko maszyna, no i w portugalskim fimose to jednak stulajka
https://pt.wikipedia.org/wiki/Fimose

[Czarek90]

Zanim jeszcze pokazałeś tłumaczenie translatora – pomyślałem o tym samym, mianowicie, że chodzi o odciąganie napletka, a nie stulejki (!).

Tym bardziej dziwne, że to jednak tłumacz, nie tłumaczka...

PS Dlaczego założyłeś, że synonim "długiego" napletka? A nie ewentualnie (ale to bardzo skrajna ewentualność) napletka w ogóle?

[Hebius]

Nie wiem, przez Wojtka (gaynaua) chyba. U niego chyba każdy fiut z długim napletkiem wywołuje podejrzenie stulejki, więc tak mi się skojarzyło.

Możliwe (najwidoczniej), że Antunesowi chodziło w tym zdaniu o coś więcej niż zasugerowanie masturbacji. On pisał ładnie, ale czasem nie do końca zrozumiale dla przeciętnego czytelnika. Że zacytuje to, co już wykorzystałem na blogu:

Barman, z rysami pomiętymi od wielu godzin ginu, wyszedł lekko na ulicę zagubionym krokiem sowy bez noniusza. Kobiety spełzły jak pomrowy na ladę szatni w poszukiwaniu okryć z królika