Gejowszczyzna książkowa.

[Czarek90]

Yessss, bo na stronie wydawnictwa jeszcze nie ma.
Póki co na FB autorki.

[Hebius]

Wrzucę może tutaj.

Malin Szczęsne przepisało kilka lat temu rękopis pamiętnika publikowany w dwóch ostatnich numerach Repliki i udostępniło w sieci. Cały tekst można znaleźć na Substacku pod adresem:

Twój niewolnik (1913-1914)
https://rpsoss6596i.substack.com/p/boss ... -pamietnik

Na zachętę, bo momentami styl tego pamiętnika jest nieznośny i męczący w lekturze*:

Marzę n. p. jak by to można urządzić, żebyś Ty spał, żebyś był głęboko uśpiony, a ażeby mimo tego był dzień, ażeby było jasno! Tak, ażebym ja mógł, znalazłszy się u Ciebie pod kołdrą, widzieć Twego powoli naprężającego się członka, brać go w usta, widzieć Twoje włosy między nogami i bez końca je całować. A dopiero potem chciałbym, ażebyś Ty obudziwszy się /czy też nibyto obudziwszy się/ sam przystąpił do swobodnego działania

______
* Cierpiałem normalnie, jakbym musiał, nie przymierzając, własny blog czytać.

[Czarek90]

O! Jak wpadłeś na tę stronę? Ciekawe, czy transkrypcja pokrywa się z tą w Replice.

[Hebius]

Adres był w Replice, w tekście o queerze na Dolnym Śląsku, bo ten pamiętnik był na wystawi jako jeden z eksponatów.

Z ciekawości porównałem końcowy fragment, który na Substacku jest też sfotografowany. Takie jedno porównaniu to za mało, ale w tym akurat fragmencie transkrypcja z Repliki wydaje się mniej wierna.

Przed mojemi oczyma stanęła Twoja postać z przed kilku lat. Słodko rozpamiętywałem przeżyte z Tobą chwile i wrażenia.

Lecz nie wróci już to, co minęło.

Ty sam potargałeś przędzę naszego szczęścia. Zrobiłeś to lekkomyślnie, zapomniałeś, że niszcząc tę przędzę, niszczysz to, co w życiu naszem było najistotniejszem. –

W Replice zamiast naszego szczęścia jest własnego szczęścia.
Taki drobiazg jak uwspółcześnienie pisowni pomijam.

[Czarek90]

(Ja na swoją Replikę jeszcze czekam...).

A w tym przypadku to akurat różnica, naszego czy własnego, bo własnego to tego Stacha, a naszego to ich obu. Czyli dokładniej jest u Malin na substacku... Ciekawe, czy do publikacji w Replice tekst spisał odkrywca Narożniak (może z pomocą AI? ), czy ktoś z redakcji Repliki.

Dzięki, że to tu wrzuciłeś!

[Hebius]

Spisywanie z pomocą AI wymaga tak dużo uwagi, że czasem wolę odcinki "5 minut z Anką" przepisywać ręcznie, zwłaszcza jeśli mam skan słabszej jakości.
Nie wiem, może w wersjach komercyjnych nie ma tego problemu ale darmowe Perplexity potrafi zmieniać słowa tak jak tutaj, bo dla AI to przecież bez różnicy własny czy nasz.

[Czarek90]

Wiem, że wymaga uwagi, stąd to podejrzenie, że może z pomocą AI, skoro nieuważność przy takim słowie się pojawiła Ale to na marginesie.

Przy okazji jestem ciekaw, ile osób jeszcze wcześniej wpadło na ten "Pamiętnik", zanim pojawił się na wystawie we Wrocławiu i potem w "Replice". Ale to pytanie bez odpowiedzi

[Hebius]

Miałem nadzieję, że ktoś mnie ubiegnie, ale chyba nie ma co dłużej czekać.

ZAPOWIEDŹ:

Przełomowa powieść tajwańskiego pisarza Pai Hsien-yunga po raz pierwszy w Polsce

„Grzeszni chłopcy” z 1983 roku to najgłośniejsza powieść tajwańskiego pisarza Pai Hsien-yunga – dzieło uznawane za kamień milowy literatury tajwańskiej oraz jedno z pierwszych w świecie chińskojęzycznym, które wprost podejmuje temat homoseksualności i tożsamości queerowej.

Akcja powieści rozgrywa się na początku lat 70. XX wieku w Tajpej, w środowisku młodych homoseksualistów funkcjonujących na marginesie społeczeństwa. Centralnym miejscem ich spotkań jest Nowy Park (przestrzeń nieformalnej wspólnoty, azylu i zarazem symbolicznego wykluczenia). Choć książka opisuje mniej lub bardziej burzliwe, a czasem tragiczne losy kilku młodych gejów, jej prawdziwym tematem jest relacja bohaterów z otaczającym światem: dramatyczne więzi z rodzicami, konflikt między tradycyjnymi oczekiwaniami społecznymi a osobistą tożsamością oraz pytanie o możliwość – lub niemożność – emocjonalnego odnalezienia się w społeczeństwie. Powieść nie koncentruje się wyłącznie na sferze seksualności. To przede wszystkim opowieść o emocjach, przyjaźni, zdradzie, tęsknocie i potrzebie przynależności. Autor ukazuje mechanizmy społecznego wykluczenia, ale również proces tworzenia alternatywnej wspólnoty – więzi, które zastępują rodzinę i stają się fundamentem przetrwania.

„Grzeszni chłopcy” uważani są za dzieło prekursorskie wobec współczesnej „literatury towarzyszy” (tongzhi wenxue), czyli chińskojęzycznej literatury queer. Książka wywarła znaczący wpływ na rozwój tego nurtu w Chinach i na Tajwanie, stając się punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń pisarzy i badaczy. Książka opatrzona jest doskonałym posłowiem tłumaczki dr Małgorzaty Religi.

Gdy tylko po stronie palmowych zarośli rozlegnie się stukot podkutych policyjnych butów wkraczających na nasze terytorium, jak jeden mąż podrywamy się niczym stado spłoszonych ptaków. Jedni biegną przed radiostację, by tam wmieszać się w tłum, inni wpadają do publicznej toalety, w której markują sikanie lub coś grubszego, jeszcze inni uciekają do wielkiej bramy parku i tam, na kamiennych stopniach muzeum podobnego do antycznego grobowca, chowają się za wysokimi kolumnami, by w cieniu kamiennej palisady zyskać szansę chwilowego ocalenia. Nasze anarchiczne królestwo nie może nam zapewnić ochrony, musimy więc polegać na własnych zwierzęcych instynktach i sami w ciemności po omacku szukać sobie drogi przetrwania.

Dzieje naszego królestwa ukryte są w mrokach niepamięci, nie wiadomo, kto je stworzył ani kiedy powstało, ale w tym ściśle tajnym, maleńkim państewku przez lata wydarzyło się wiele burzliwych historii godnych i pieśni, i łez, których obcy nigdy jednak od nas nie usłyszą.

(fragment książki)

Pai Hsien-yung
Grzeszni chłopcy

Przełożyła Małgorzata Religa
Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2026
str. 528

Data premiery: 27 lutego 2026

Seria: Proza Dalekiego Wschodu

59,00 zł – cena sugerowana przez wydawcę

Pai Hsien-yung (ur. 1937) – pisarz tajwański, jeden z najlepiej znanych na Zachodzie pisarzy tamtego regionu. Urodził się w Chinach, następnie jego rodzina przeprowadzała się kilkukrotnie, m.in. do Szanghaju i Hongkongu. Ukończył wydział języków obcych na Uniwersytecie Tajwańskim. Jako student debiutował opowiadaniem Pani domu Jin. Był założycielem czasopisma „Literatura Nowoczesna” („Xiandai Wenxue”), promującym literaturę modernistyczną. W 1963 roku wyjechał do USA, gdzie studiował literaturę na Uniwersytecie w Iowa. Wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara. Jest zaangażowany w działalność literacką i kulturalną na rzecz ochrony i popularyzacji chińskiego dziedzictwa. W swojej twórczości podejmuje m.in. temat chińskich i tajwańskich emigrantów w USA. Do jego najbardziej cenionych prac należą zbiory opowiadań „Taibeiren” (Tajpejczycy) oraz „Niuyueke” (Nowojorczycy). Poza licznymi krótkimi formami, w których osiągnął prawdziwe mistrzostwo, napisał jedną powieść – „Grzeszni chłopcy” oraz wiele esejów wydanych w kilku zbiorach. Jest także autorem monumentalnej pracy historycznej – tzw. Trylogii o ojcu (Fuqin sanbuqu), w której zawarł efekty wieloletnich prac źródłowych, łącząc rzetelność warsztatu naukowego z osobistym pragnieniem zachowania rodzinnej i narodowej pamięci o własnym ojcu oraz jego pokolenia.