Właśnie byłem w teatrze

[marcin]

O Trzaskowskim tym bardziej nie słychać - jeśli miałby być równie zgryźliwy.

No ale co ma być słychać? Jest prezydentem Warszawy a nie posłem czy członkiem rządu czy kimś takim.

[żmij]

No nie wiem, to ty rzuciłeś kategorię "słychać". A były jakieś głosy, że może Trzaskowski wejdzie do rządu. Z pewnością aktualne pozostaje pytanie o następcę Tuska na czele KO - choć właśnie na ten temat cicho.

[Pedał_w_szlafroku]

Prałat
Reż. M. Liber
Teatr Telewizji

Obejrzałem bez zrozumienia (ciesząc się jedynie, że zaniechałem namawiania mamy na oglądanie tego teatru) a na Postscriptum zabrakło mi już cierpliwości, na szczęście mam w obserwowanych Jacka Kochanowskiego i wiem już, jakie to było ważne i w ogóle.

Nie wierzę!
Przy twoim oczytaniu i kontaktach z kulturą wysoką, nie wierzę, że mogłeś nie zrozumieć.

Widziałem dopiero przed chwilą na VOD. Przecież to jest świetny spektakl. W końcu coś naprawdę teatralnego a nie jakiś realistyczny teatrzyk robiony językiem serialu. To by się bez problemu obroniło w realnym teatrze.

Chrząstowski jest zachwycający (pisałem to tu ze sto razy, ale to aktorski brylant!) w roli Diabła, świetny Rafał Dziwisz jako Prałat, Andrzej Kłak, Oskar Jarzombek (kolejna świetna rola w Teatrze Tv młodego kieleckiego aktora). Ja to kupuję. Raczej szkoda, że tak krótkie, ale może właśnie dla współczesnego widza telewizyjnego w sam raz. I ta puenta na koniec reżyserki (znakomita Helena Urbańska!)! Mistrzostwo. Jakby na przekór nowoczesnym mediom, które z byle szmaty robią królową życia.

Prałat na VOD: https://vod.tvp.pl/teatr-telewizji,202/pralat,2893844

[Hebius]

A to nie była prymitywna publicystyka "w słusznej sprawie" przebrana w teatr telewizji?

[Pedał_w_szlafroku]

O Jankowskim nie mówi się od lat. Sprawa ucichła, w miarę wszystko wiadomo. Zatem jaka publicystyka "w słusznej sprawie"? I to jeszcze "prymitywna"?

[Hebius]

Nie interesowałem się zbyt mocno prałatem Jankowskim, ale wydaje mi się, że mamy pod jego adresem jedynie dużo różnych oskarżeń, a mało rzetelnej wiedzy. I o ile bez problemu wierzę w to, co wypisywało pod jego adresem Nie na temat zainteresowania młodymi chłopcami, to już do oskarżeń do rewelacji Wyborczej, że ruchał wszystko co się rusza, małe dzieci i dziewczynki, podchodzę sceptycznie.

[PaulDom]

W sumie dlaczego? To był stary świntuch w kiecce i mniej tam chodziło o ruchanie a bardziej o jakiś perwersyjny, ped*filski, ekshibicjonizm i molestowanie. Świadectwo tej starszej pani, Borowieckiej, która też była jego ofiarą - poruszające. To się układa w jedną spójną całość. Zresztą nawet Wałęsowa w swojej książce napisała, że świntuszył słownie nie mając względu czy to przy kobietach czy przy dzieciach.

[Pedał_w_szlafroku]

SCHOOL OF ROCK
Musical Andrew Lloyd Webbera
W reż. Jacka Mikołajczyka
Teatr Rozrywki w Chorzowie

Opowieść o tym, jak arogancki nieudacznik życiowy, ale też chyba niezbyt obowiązkowy rockman wylatuje z zespołu, ale w finansowej desperacji zaczyna podszywać się pod nauczyciela w drogiej prywatnej szkole i zamienia klasę grzecznych dzieci w zespół rock’n’rollowy. W tej roli świetny Rafał Talarczyk, który mimo dużej otyłości bryka na scenie przez trzy godziny pokazując nie tylko znakomity wokal, ale i dobrą kondycję. Najważniejsza jest jednak grupa 15-16 dzieciaków w wieku od 8 do ok. 13 lat, które śpiewają, tańczą i grają na instrumentach (gitary, perkusja, klawisze) tworząc na oczach widzów muzyczny występ. Ale to także opowieść o rodzicach, którzy płacą za luksusową szkołę (w tym jest i para gejów z córką) i domagają się świetnych wyników, jednocześnie nie chcąc słuchać, czego ich pociechy pragną i na czym im zależy.

Nie jest to musical na miarę wielkiej czwórki Webbera (Jesus Christ Superstar, Cats, Upiór w Operze czy Evita), ale dzieciaki robią tu show i fajnie się to ogląda.

[Hebius]

Nie wiem, może warto włączyć radiową jedynkę o 19:00.

JEDYNKA
AUDYCJA SPECJALNA
"Był sobie Polak Polak Polak i Diabeł" - słuchowisko na żywo i audycja specjalna w Jedynce

Polskie Radio i Teatr STUDIO zapraszają w środę (29 kwietnia) o godz. 19:00 na wyjątkowe wydarzenie łączące teatr i radio w niepowtarzalnej formie. Publiczność będzie mogła wziąć udział w realizowanym na żywo słuchowisku "Był sobie Polak Polak Polak i Diabeł", czyli w heroicznych walkach narodu polskiego wszystkie sztachety zostały zużyte" Pawła Demirskiego. Bezpośrednio po słuchowisku, ze sceny Teatru STUDIO, prowadzona będzie audycja z udziałem gości. Wydarzenie wpisuje się w obchody stulecia Programu 1 Polskiego Radia i będzie transmitowane na antenie Jedynki.

"Był sobie Polak Polak Polak i Diabeł" Pawła Demirskiego to dramat, który jest bezlitośnie zabawną opowieścią o tym, dlaczego w heroicznych walkach narodu polskiego wszystkie sztachety zostały już zużyte.

To opowieść rozgrywająca się gdzieś pomiędzy polskim piekłem a czyśćcem. Spotykają się tam: Generał Jaruzelski, biskup uwikłany w aferę pedofilską, eurosierota, kibol z prowincji, niemiecki turysta, warszawska celebrytka i staruszka pamiętająca wojnę. Każdy z nich nosi w sobie inną Polskę i inną perspektywę, a ich światy nie mają ze sobą wiele wspólnego. Nienawiść do Niemców, nienawiść do Rosjan, żydowski trup w szafie, transformacyjne sukcesy i porażki - to mieszanka, która składa się na to, co nazywamy kompleksem Polski. Spektakl wyreżyserowała Julia Mark.

W rolach głównych wystąpią: Przemysław Bluszcz, Monika Obara (STUDIO), Tomasz Nosiński (STUDIO), Dominika Ostałowska (STUDIO), Maja Pankiewicz (STUDIO), Marcin Pempuś (STUDIO) oraz Mirosław Zbrojewicz.

Po zakończeniu spektaklu scena Teatru STUDIO stanie się przestrzenią debaty z udziałem wyjątkowych gości, którymi będą:

Katarzyna Minkowska – jedna z najwybitniejszych polskich reżyserek teatralnych i scenografek młodego pokolenia;

Natalia Korczakowska – dyrektorka artystyczna Teatru Studio, polska reżyserka teatralna, scenografka, autorka tekstów;

Michał Zadara – dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu, polski reżyser teatralny, artysta wizualny;

Maciej Nowak – dyrektor artystyczny Teatru Polskiego w Poznaniu, krytyk teatralny i kulinarny, animator kultury;

Kamil Białaszek – jeden z najciekawszych młodych polskich reżyserów teatralnych, muzyk i raper, znany również pod pseudonimem „Koza”;

Michał Walczak – dramatopisarz, reżyser, dyrektor warszawskiego Teatru Rampa, współtwórca kabaretu „Pożar w Burdelu”.

Specjalną audycję na żywo z Teatru (godz. 20.00-21.00) poprowadzą Martyna Podolska i Rafał Sławoń.

https://jedynka.polskieradio.pl/artykul ... -w-Jedynce

[Hebius]

Nie będę zakładał nowego tematu - skoro to Teatr Polskiego Radia, to spokojnie może być tutaj.



W podcastach PR1 jest do odsłuchania słuchowisko wg "Wypióra" Grzegorza Uzdańskiego w adaptacji Iwony Rusek i reż. Magdaleny Małeckiej-Wippich.

Polecam uwadze.

Oto para współczesnych trzydziestolatków - On (Łukasz) to marzący o debiucie poeta. Ona (Marta) to aspirująca pisarka, pracująca nad swoją pierwszą powieścią. Młodzi mieszkają w centrum Warszawy w wynajętym od stryja mieszkaniu. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie ich związkowy kryzys i jeszcze… pewien niemal dwustuletni lokator, który zadomowił się w szafie.

Adaptacja: Iwona E. Rusek.
Reżyseria: Magdalena Małecka-Wippich.
Reżyseria dźwięku: Maciej Kubera.
Muzyka: zespół KONKUBINAT, w składzie: klawisze, altówka: Magdalena Małecka-Wippich, instrumenty perkusyjne: Marcin Wippich.
Kierownictwo produkcji: Beata Jankowska.

Obsada:
Mariusz Bonaszewski (Wypiór, Adam Mickiewicz),
Mateusz Rusin (Łukasz),
Karolina Charkiewicz (Marta),
Waldemar Barwiński (Kapitan Jacques Merceau, Dyrektor),
Joanna Halinowska (prof. Maria Klicka, Muirir, wampirzyca),
Maciej Gudowski (narrator)

https://www.polskieradio.pl/podcasty/te ... ej-wippich

[Czartogromski]

"Wypiór" bardzo opornie przenosi się z papieru do innego medium. Audiobook (czyta Adam Bauman) wypadł blado - to, co śmieszy na papierze, często przepada w czytaniu. (Np. atrakcją samą w sobie jest widok uświęconego "Panem Tadeuszem" 13-zgłoskowca inkrustowanego pospolitymi, wziętymi z języka potocznego przekleństwami).

Słuchowisko zaś nie jest, jak chcieliby twórcy, esencją, to raczej herbatka z esencji, jaką jest "Wypiór". Niemniej słucha się dobrze, warto posłuchać na spacerze (jest np. na Spotify), a potem uzupełnić brakujące wątki lekturą.

[Czartogromski]

... a w poniedziałek (4 V) w TVP 1 "Potop"

[Pedał_w_szlafroku]

Chyba polubię Sienkiewicza.

[Achim]

" Hiroszima znów zatańczy"
Warto wybrać się do Teatr Modrzejewskiej w Legnicy, aby zobaczyć fantastyczny monodram muzyczny w wykonaniu niezrównanej Ewy Galusińskiej " Hiroszima znów zatańczy" . Na malutkiej scenie Klubokawiarni Modjeska ta fantastyczna aktorka, w oparciu o teksty Katarzyny Nosowskiej, prezentuje spektakl, który jest najlepszą psychoterapią. " Hiroszima" pokazuje kalejdoskop/ nie tylko/ kobiecego losu z traumami dzieciństwa, presją oczekiwań mediów społecznościowych, samotnością, kompromisami w związkach. " Hiroszima" to majsterszyk Galusińskiej, która jest świetna aktorsko, fantastyczna wokalnie i nawiązuje doskonały kontakt z publicznością. Trzeba zobaczyć i najlepiej wspólnie odśpiewać finał !

[Achim]

" Zero siedem"
Teatr Dramatyczny im. Szaniawskiego SZANIAWSX w Wałbrzychu
Polecam spektakl według tekstu Jarosława Murawskiego w reżyserii Agaty Puszcz, bo ten spektakl jest jak pyszny tort- przekładaniec i każdy znajdzie tu warstwę dla siebie : najwięksi fani serialu o poruczniku Borewiczu, jak ja, smaczki i wątki z poszczególnych odcinków, miłośnicy ponownego odczytywania kultowych dzieł kultury masowej z perspektywy feministycznej też jak najbardziej, jak choćby dyskurs o /nie/obecności w tym serialu postaci kobiecych/ zagranych przez Dominikę Zdzienicką / czy wiecznym braku awansu dla sierżant Ewy/ Irena Sierakowska/. Tej reinterpretacji dokonuje na scenie młoda reżyserka/Dorota Furmaniuk, która jest też autorką fantastycznej choreografii, a scena dancingu to majstersztyk/, lecz i ona ulegnie urokowi Borewicza/ Mateusz Flis/, który jest wiecznie żywy. Do tego ten spektakl jest autentycznie śmieszny, barwny, pełen teatralnej butafory, łącznie z pościgami samochodowymi i Szapołowską opalającą się na pomoście. Odniesień jest tu całe mnóstwo, bo poza Teatrem Narodowym, mamy tu i partię rządzącą i drogę do wałbrzyskiej galerii handlowej. Aktorzy czują tę farsową konwencję fantastycznie : mamy zmysłową wokalistkę/ Urszula Gryczewska/ , gapowatego porucznika Zupka/ Piotr Mokrzycki/, zastygłego przy biurku majora Wołczyka/ Rafał Kosowski/ i prześmiesznego /nie/szatniarza / Rikko Riczi/.
Świetna rozrywka nie tylko dla fanów kultowego serialu .

[Achim]

" Gwiazdy tańczą na głodzie "
Układ Formalny we Wrocławiu
Jeżeli chcecie zobaczyć w teatrze coś ożywczego, bezpretensjonalnego, śmiesznego, muzycznego i bardzo wrocławskiego, to polecam " Gwiazdy tańczą na głodzie" w Układ Formalny . Spektakl opisywany jako " patokomedia" porusza oczywiście grube tematy jak uzależnienia czy wykluczenie społeczne, ale robi to w tak brawurowy, inteligentny i ironiczny sposób, że jest przede wszystkim fantastyczną teatralną zabawą, angażującą widzów. Zabawą pełną odniesień kulturowych, wrocławskich, społecznych, ale także opowieścią o teatrze jako wspólnocie . I ta wspólnotowa energia aż uderza ze sceny przy ulicy Prądzyńskiego.

[Achim]

„ Państwo snu”
Wrocławski Teatr Współczesny
Najnowsza premiera WTW czyli adaptacja prozy Alfreda Kubina w reżyserii Michała Kmiecika jest jak podróż do innej rzeczywistości, przy czym nie wiemy, czy jest to rzeczywistość paralelna, czy pozostaje w sferze wyobraźni . Jej tymczasowość i umowność podkreśla /roz/montowywanie dekoracji na scenie. To podkreśla płynność tej narracji i jej nieustanną zmienność. Część pierwsza spektaklu jest bardziej statyczna, a z tą druga po przerwie dynamiczną, ruchową/ świetna choreografia/ tworzą spójną wizję innego świata. Tytuł oryginału powieściowego Alfreda Kubina to „ Die andere Seite” / „Inna strona” / i ten spektakl jest o tym, co nas może spotkać po tej drugiej stronie, kiedy skuszeni kasą i obietnicami wyruszamy w nieznane. Spektakl zachwyca także stroną plastyczną / scenografia Szymona Szewczyka i kostiumami Natalii Burzyńskiej/ . Fantastyczni aktorzy Współczesnego czują reżyserską wizję i grając czasem po kilka ról, tworzą poruszające postaci, jak zapadająca w obłęd Żona Dominiki Probachty, egzaltowana Księżniczka Beaty Rakowskiej , niespełniony Rysownik Milosza Pietruskiego czy szorstki Piekarz Macieja Kowalczyka.

[Pedał_w_szlafroku]

Dzisiaj wielki i ważny dzień w historii polskiego teatru, w historii Śląska i Polski.

Światowa prapremiera Hamleta Szekspira w języku, którego zdaniem dwóch ostatnich prezydentów nie ma, czyli w języku śląskim.

Tragedyjo Hamleta, ksiyncia Dynymarku

Testr Śląski w Katowicach.

[Achim]

„ Atlas ptaków“
Wrocławski Teatr Współczesny
Ten spektakl , na podstawie tekstu Aleksandry Zielińskiej nagrodzonego na VI Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU, zaczyna się jak program telewizyjny dla dzieci z epoki minionej . Aktorzy odgrywają ptaki, a towarzyszy im aktorka, grająca dziewczynkę, która opowiada swoją historię. To przedstawienie o obecności i współistnieniu zwierząt w naszym życiu, o naszej współegzystencji zmienia się w przejmującą opowieść o samotnej, umęczonej macierzyństwem kobiecie u boku niedojrzałego partnera ornitologa.
Dramat Onej / przejmująca Lina Wosik/ porusza, a młodej reżyserce Barbarze Bendyk udało się zachować sceniczną równowagę w tym kolażu dramatu kobiecego losu, narracji ekologicznej i opowieści o ptakach. Na osobne brawa zasługuje fantastyczna forma aktorów WTW i niezwykły sceniczny świat, wykreowany na Scenie na Strych przez scenografkę Annę Oramus, kostiumografkę Katarzynę Leks i choreografkę Agatę Maszkiewicz.

[Pedał_w_szlafroku]

Znowu pomijam powtórki (dwa tygodnie temu trzeci już RENT, jutro powtórka z Amadeusza). Tylko nowości.

Tennessee Williams
Tramwaj zwany pożądaniem
Scena Pod Ratuszem Teatru Ludowego w Krakowie.
Przekład: Jacek Poniedziałek
Reżyseria i scenografia: Daria Kopiec

Cóż, spotykają się dwie siostry, potem dołącza mąż jednej z nich. I tak zaczyna się piekło. Fajny spektakl. Mała średniowieczna piwnica pod Rynkiem Głównym w Krakowie jest idealna na duszną atmosferę tej psychodramy. Zachwyciła mnie Maria Chojnacka jako Blanche. Była uwodzicielska i odpychająca, wzruszająca i zakłamana. Na koniec zaśpiewała smutny song o swojej doli. I kiedy wydawałoby się, że aktorka równo z brawami powinna z roli wyjść, ona jako jedyna była wciąż zapłakana i wzruszona. Świetna! W roli Stanleya Kowalskiego Patryk Palusiński. Daleko mu do atletycznego i paraliżującego Marlona Brando, ale też Brando był tylko jeden. Stanley Palusińskiego jest wystarczający i w sam raz - chamski, prostacki, pełen pożądania i toksycznej męskości. Idealny, by Stella (Dorota Goljasz) miała kogo pożądać. Wiadomo, łobuz kocha najbardziej.