Gejowszczyzna książkowa.

[Czarek90]

Wrzucę może tutaj.

Malin Szczęsne przepisało kilka lat temu rękopis pamiętnika publikowany w dwóch ostatnich numerach Repliki i udostępniło w sieci. Cały tekst można znaleźć na Substacku pod adresem:

Twój niewolnik (1913-1914)
https://rpsoss6596i.substack.com/p/boss ... -pamietnik

Na zachętę, bo momentami styl tego pamiętnika jest nieznośny i męczący w lekturze*:

Marzę n. p. jak by to można urządzić, żebyś Ty spał, żebyś był głęboko uśpiony, a ażeby mimo tego był dzień, ażeby było jasno! Tak, ażebym ja mógł, znalazłszy się u Ciebie pod kołdrą, widzieć Twego powoli naprężającego się członka, brać go w usta, widzieć Twoje włosy między nogami i bez końca je całować. A dopiero potem chciałbym, ażebyś Ty obudziwszy się /czy też nibyto obudziwszy się/ sam przystąpił do swobodnego działania

Adres był w Replice, w tekście o queerze na Dolnym Śląsku, bo ten pamiętnik był na wystawi jako jeden z eksponatów.

Z ciekawości porównałem końcowy fragment, który na Substacku jest też sfotografowany. Takie jedno porównaniu to za mało, ale w tym akurat fragmencie transkrypcja z Repliki wydaje się mniej wierna.

Przed mojemi oczyma stanęła Twoja postać z przed kilku lat. Słodko rozpamiętywałem przeżyte z Tobą chwile i wrażenia.

Lecz nie wróci już to, co minęło.

Ty sam potargałeś przędzę naszego szczęścia. Zrobiłeś to lekkomyślnie, zapomniałeś, że niszcząc tę przędzę, niszczysz to, co w życiu naszem było najistotniejszem. –

W Replice zamiast naszego szczęścia jest własnego szczęścia.
Taki drobiazg jak uwspółcześnienie pisowni pomijam.

Jeśli kogoś ten pamiętnik zainteresował, to w nowej Replice (nr 120) jest tekst z rozkminą, kim prawdopodobnie jest Stach z "Pamiętnika homoseksualisty". Czyli nawet jeśli to fikcyjne wyznanie, to bohater okazuje się prawdziwy.

[Hebius]

Niech będzie tutaj:

Rosyjskie media, informując o zatrzymaniu w Moskwie Jewgienija Kapiewa, prezesa największego rosyjskiego wydawnictwa książkowego Eksmo, podkreślają, że powody jego zatrzymania nie są znane.

Według nieoficjalnych informacji Kapiew został zatrzymany w ramach śledztwa dotyczącego „ekstremizmu LGBTQ+". Gazeta "Komiersant" twierdzi, że prokuratura chce powstawić wydawcy zarzut zorganizowania "działalności grupy ekstremistycznej”. Taką kwalifikację rosyjski Sąd Najwyższy nadał niedawno Międzynarodowemu Ruchowi LGBT (taka organizacja, wbrew twierdzeniom sądu, nie istnieje).

Media prokremlowskie twierdzą, że śledztwo koncentruje się na rozpowszechnianiu literatury LGBTQ+, w szczególności na bestsellerze z 2021 r. „Lato w pionierskiej chuście” Katieriny Silwanowej i Jeleny Malisowej. Powieść, która przedstawia relację nastolatka i opiekuna na obozie letnim z czasów ZSRR, była już wielokrotnie celem ataków konserwatywnych polityków.

W 2023 r. Eksmo przejęło Popcorn Books, pierwotnego wydawcę „Lata w pionierskiej chuście”, po tym jak firma została zmuszona do zamknięcia pod presją władz. Trzech managerów Popcorn Books oraz wydawnictwa Individuum (imprintu Eksmo) pozostaje w areszcie domowym w ramach śledztwa dotyczącego „propagandy” oraz „ekstremizmu” LGBTQ+.

Wyrok Sądu Najwyższego z 2023 roku de facto kryminalizuje wszelkie przejawy publicznego poparcia lub manifestowania stylu życia osób LGBTQ+, co doprowadziło do fali aresztowań, zamykania firm oraz usunięcia setek tytułów z rosyjskich księgarń i bibliotek.

https://kultura.onet.pl/ksiazki/najwiek ... ed&utm_v=2

[Renly Baratheon]

Warto pamiętać że za szczucie na Osoby LGBT na terytoriach okupowanych przez sowietów odpowiada żyd chinsztejn:

aleksandr jewsiejewicz chinsztejn (ur. 26 października 1974 w Moskwie) - polityk i dziennikarz pełniący obowiązki gubernatora obwodu kurskiego od 5 grudnia 2024 roku.

Pochodzi z żydowskiej rodziny inżynierów.

Od 2003 roku członek partii Jedna Rosja. W latach 2003-2024 był deputowanym Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej. Jest jednym z twórców ustawy zakazującej „promowania propagandy LGBT”, nazywając ją elementem wojny hybrydowej.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksandr_Chinsztejn

[Hebius]

LEPIEJ PÓŻNO NIŻ WCALE - audycja w TOK FM

dziś audycja literacka! Gościem Krzysztofa Tomasika będzie Bartosz Żurawiecki, krytyk filmowy i pisarz, którego pierwsza powieść gejowska „Trzech panów w łóżku nie licząc kota (romans pasywny)” ukazała się ponad 20 lat temu

Książkowego debiutu także będzie dotyczyć rozmowa, ale przede wszystkim pomówimy o najnowszej powieści „Ach, Ustka!”, która dzieje się w połowie lat 80. XX wieku i w dorobku Żurawieckiego jest zarazem typowa i nietypowa

Radio Tok FM, 21.05

[Pedał_w_szlafroku]

Czyli poświęcą cały program, gdy tyle się dzieje, a w zasadzie nie dzieje w kwestii praw LGBT w Polsce, na rozmowę z psiapsi. Bo psiapsi napisała książkę to trzeba ją zareklamować. To nie jest audycja LGBT, to audycja o znajomych. Zresztą Szustow wszystkie audycja tak robiła, ze zapraszała koleżankę i świetnie się obie bawiły.

[Hebius]

Ale kto by miał słuchać przez godzinę audycji o tym, że w zasadzie w kwestii praw LGBT nic się teraz u nas nie dzieje? I o czym tu mówić przez godzinę? Ja już nawet jak była transmisja sobotniego protestu to może przez kwadrans to oglądałem, a później przemówienia występujących leciały w tle, a ja tego słuchałem jedynie jednym uchem.

[Achim]

„Jerzy Andrzejewski Przyczynek do biografii prywatnej”
Lubię sytuacje, kiedy książki same do mnie przychodzą i dialogują z tymi, które już czytałem . Zaczęło się od świetnej wystawy „HISTORIE ODZYSKANE. QUEER NA DOLNYM ŚLĄSKU”,, pokazywanej najpierw w Muzeum Teatru im. H. Tomaszewskiego we Wrocławiu, a potem w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego SZA-NIAW-SKX w Wałbrzychu. I tam do ekspozycji dodano jedno zdjęcie na finał : portret dwóch atrakcyjnych mężczyzn / pary?, kochanków?/ wykonany na Ostrowie Tumskim . W jednym rozpoznałem od razu Andrzejewskiego, drugi okazał się być długoletnim aktorem wałbrzyskiej sceny Adamem Wolańczykiem.
Wtedy też postanowiłem lepiej poznać biografię autora „ Popiołu i diamentu” , a książka Anny Synoradzkiej- Demadre to fantastyczny efekt benedyktyńskich badań. Okazało się także, że pewne jej wątki korespondują z niedawno czytaną przeze mnie biografią Ireny Gombrowicz Aleksandry Gąsowskiej.
Synoradzka- Demadre ukazuje wieloaspektową biografie pisarza na tle epoki : przypomina nastroje homofoniczne w okresie międzywojennym , wojenną korupcję i w rozbudowanym rozdziale o Wandzie Wertenstein taktyki przeżycia Żydów podczas wojny z wstrząsającym cytatem Marii Iwaszkiewicz- Wojdowskiej :” Gdy Niemcy wkroczyli do Polski, to nie umieli odróżnić Żydów od Polaków/…/ ale tak naprawdę, poza murami getta, rozpoznawania Żydów nauczyli się od Polaków. To Polacy mieli bezbłędne” oczko” w rozpoznawaniu i wyłapywaniu Żydów”.
W tej biografii nic nie jest jednoznaczne, a sam pisarz jawi się jako postać tragiczna i autodestrukcyjna. To żona Maria Andrzejewska pisała do pisarza, że „ talent do samoudręczania się posiadasz w wybitnym stopniu”. Andrzejewski sam zdawał sobie świetnie z tego sprawę, pisząc „ wszystko co czynię, wynika ze mnie”. Biografka nie unika tematów trudnych : uwikłania pisarza w stalinizm, jego alkoholizmu, promiskuitywnych kontaktów homoerotycznych.
Kogóż z prominentnych osobowości polskiej kultury XX wieku na kartach tej biografii nie ma : Czapski, Iwaszkiewiczowie, Gombrowicz, Milosz, Baczyński, Wiłkomirska, Rakowski, Hłasko, Skolimowski, Iredyński……. Wymieniać można by bez końca.
Poza Andrzejewskim jest to także pozycja o jego żonie, muzykolożce Marii i ich niełatwej relacji . To zaprzyjaźniony z małżeństwem Mycielski pisał do pisarza :” a jednak byłbyś się rozleciał bez Marysi, że to jest jednak bardzo niezwykła, przy wszystkich swoich zwykłościach kobieta” Swój opus magnum Synoradzka- Demadre kończy konkluzją, że postaci takie jak Maria Andrzejewska i Anna Iwaszkiewiczowa zasługują na osobne monografie. Świetna biografia „ W stronę Anny” autorstwa Sylwii Góry już powstała………….

[Czarek90]

„Jerzy Andrzejewski Przyczynek do biografii prywatnej”

Lubię sytuacje, kiedy książki same do mnie przychodzą i dialogują z tymi, które już czytałem. Zaczęło się od świetnej wystawy „HISTORIE ODZYSKANE. QUEER NA DOLNYM ŚLĄSKU”, pokazywanej najpierw w Muzeum Teatru im. H. Tomaszewskiego we Wrocławiu, a potem w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego SZA-NIAW-SKX w Wałbrzychu. I tam do ekspozycji dodano jedno zdjęcie na finał: portret dwóch atrakcyjnych mężczyzn / pary?, kochanków?/ wykonany na Ostrowie Tumskim. W jednym rozpoznałem od razu Andrzejewskiego, drugi okazał się być długoletnim aktorem wałbrzyskiej sceny Adamem Wolańczykiem.
(...)

Nie wiedziałem (nie chwaliłeś się tu na forum), że byłeś na queerowej wystawie – i to dwukrotnie!
(Ja do Wałbrzycha już nie dojechałem, widziałem tę w Muzeum Teatru).

[marcin]

Ja od jakiegoś bardzo cenię sobie książkowe recenzje Achima (to nie jest ironia). Dzięki temu wiem których książek unikać jak ognia

[Achim]

Marcinie, ależ tego Andrzejewskiego świetnie się czyta !

[marcin]

Nie wątpię, po prostu literacko nasze gusta to jak przeciwległe bieguny