Poezja

[tafta]

Wyszedł świetny tomik pięknych wierszy homoerotycznych.

Autor: Jaime Gil de Biedma
Tłumacz: Krzysztof Katkowski
Tytuł: Ciało to najlepszy przyjaciel człowieka.
Wydawca: Państwowy Instytut Wydawniczy
Premiera: 14 października 2026 roku
Seria: Europejski Poeta Wolności
ISBN: 9788384421062
Strona wydawcy: https://piw.pl/serie-wydawnicze/3053-ci ... 21062.html
Strona z wywiadem tłumacza tomiku: https://www.youtube.com/watch?v=J8fCAJ0cu7c



Okładka, co pewnie wielu od razu rozpoznało, to obraz Joaquína Sorolli, a tych w środku jest więcej, bo to ładne, dopieszczone wydanie.
W środku jest ciekawy smaczek, polegającym na tym, że jeden z tytułów częściowo jest po czesku. Dlaczego tłumacz zdecydował się na taki zabieg? Na to pytanie jest prosta odpowiedź, ale wcześniej warto sięgnąć do tomiku. Może ktoś się domyśli, odgadanie i napisze tutaj?

[marcin]

Wystarczyłoby dać do gejowszczyzny książkowej, osobny topik niepotrzebny moim zdaniem

[tafta]

To możecie usunąć lub przenieść.

[Czartogromski]

Może nowy temat mnie zmobilizuje do opisania tomu, który od dawna czeka, aż się zmobilizuję i opiszę.

[Hebius]

Wystarczyłoby dać do gejowszczyzny książkowej, osobny topik niepotrzebny moim zdaniem

Było w początkach października.
Osobny topik może się przydać.

[tafta]

Temat ten w zamyśle nie jest ograniczony do poezji gejowskiej czy też nawet LGBT...-owskiej.

[Czartogromski]

Się nie zmobilizowałem, więc podrzucam coś z mikrofalówki:

Daniel Naborowski

Na oczy królewny angielskiej, która
była za Fryderykiem, falcgrafem
reńskim, obranym królem czeskim

Twe oczy, skąd Kupido na wsze ziemskie kraje,
Córo możnego króla, harde prawa daje
Nie oczy, lecz pochodnie dwie nielitościwe,
Które palą na popiół serca nieszczęśliwe.
Nie pochodnie, lecz gwiazdy, których jasne zorze
Błagają nagłym wiatrem rozgniewane morze.
Nie gwiazdy, ale słońca, pałające różno,
Których blask śmiertelnemu oku pojąć próżno.
Nie słońca, ale nieba, bo swój obrót mają
I swoją śliczną barwą niebu wprzód nie dają.
Nie nieba, ale dziwnej mocy są bogowie,
Przed którymi padają ziemscy monarchowie.
Nie bogowie też zgoła, bo azaż bogowie
Pastwią się tak nad sercy ludzkimi surowie?
Nie nieba: niebo torem jednostajnym chodzi;
Nie słońca: słońce jedno wschodzi i zachodzi;
Nie gwiazdy, bo te tylko w ciemności panują;
Nie pochodnie, bo lada wiatrom te hołdują.
Lecz się wszytko zamyka w jednym oka słowie:
Pochodnie, gwiazdy, słońca, nieba i bogowie