Filmy/Seriale LGBT

[mike]

użytkownik, który na forum niestety nie wpada już zbyt często

[mike]

Wreszcie natchnęło mnie na Leviticusa. Ciekawy koncept - prześladujący swe ofiary demon objawia się jako personifikacja osób, w których są zakochane... zaś egzorcyzm ukazany nie jako wypędzenie, a przywołanie szatana.

Wziąwszy to w ramy figury artystycznej, horror ogląda się jak klasyczne kino z gejami, którzy stawiają czoła przeciwnościom losu. Tutaj zostało to ładnie nakręcone trochę w klimacie Silent Hill (zimne surowe kadry, atmosfera budowana niepokojącymi dźwiękami), przy narastającej panice zdezorientowanych bohaterów, którzy tracą grunt pod nogami, nie wiedząc czy widzą swoich prawdziwych kochanków, a może podszywającego się pod nich diabła.

https://www.youtube.com/watch?v=gfkLVd23T64

[Yoda]

Po 16 latach odświeżyłem sobie film Agnieszki Holland z 1994r - "Całkowite zaćmienie" o francuskich poetach wyklętych - Rimbaudzie i Verlainie. Dalej to absolutna topka queerowego kina i jeden z zaledwie czterech filmów, który u mnie dostał na filmwebie 10/10.

[Yoda]

Jestem w trakcie oglądania chińskiego serialu "Untamed". Po 33 odcinkach na 50 poleciała nota 10/10 na filmwebie. A u mnie dostało ją zaledwie kilka produkcji w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Szczerze zatem polecam! Niektóre sceny ryją emocjonalnie aż do głębi.



Serial to ekranizacja powieści Mo Dao Zu Shi (autor Mo Xiang Tong Xiu):

https://www.empik.com/grandmaster-of-de ... ,ksiazka-p

[Hebius]

A chuj, nie kliknę.

[Yoda]

Proszę, oto opis z linka

NEW YORK TIMES BEST SELLER! Also known as MDZS, the blockbuster danmei/Boys Love novels from China that inspired comics, animation, and the live-action series The Untamed--which amassed billions of views, including on Netflix!

This historical fantasy tale of two powerful men who find each other through life and death is now in English, for the very first time.

Wei Wuxian was once one of the most outstanding men of his generation, a talented and clever young cultivator who harnessed martial arts, knowledge, and spirituality into powerful abilities. But when the horrors of war led him to seek a new power through demonic cultivation, the world's respect for his skills turned to fear, and his eventual death was celebrated throughout the land.

Years later, he awakens in the body of an aggrieved young man who sacrifices his soul so that Wei Wuxian can exact revenge on his behalf. Though granted a second life, Wei Wuxian is not free from his first, nor the mysteries that appear before him now. Yet this time, he'll face it all with the righteous and esteemed Lan Wangji at his side, another powerful cultivator whose unwavering dedication and shared memories of their past will help shine a light on the dark truths that surround them.

This Chinese xianxia fantasy novel series built around the romanticized love between two men (danmei) has been translated into numerous languages and spawned a multimedia franchise that has taken the globe by storm, including the massively popular live-action series The Untamed available now on Netflix, YouTube, and more. The Seven Seas English-language edition will include exclusive, all-new cover art from Jin Fang (jinzillaa), interior illustrations from Marina Privalova (BaoshanKaro), and a translation by Suika (yummysuika) with editor Pengie (pengiesama).

[Hebius]

Aha, xianxia fantasy o kultywatorach* . Ale spoko, dzięki lekturze "Grzesznych chłopców" jestem mniej więcej w temacie.
____
*'

Wei Wuxian był niegdyś jednym z najwybitniejszych mężczyzn swojego pokolenia, utalentowanym i bystrym młodym kultywatorem, który wykorzystał sztuki walki, wiedzę i duchowość, by rozwinąć potężne zdolności. Ale kiedy koszmar wojny zmusił go do poszukiwania nowej mocy poprzez demoniczną kultywację, szacunek świata dla jego umiejętności przerodził się w strach, a jego ostateczna śmierć była świętowana w całym kraju.

Lata później budzi się w ciele skrzywdzonego młodego mężczyzny, który poświęca swoją duszę, aby Wei Wuxian mógł się za niego zemścić. Choć otrzymał drugie życie, Wei Wuxian nie jest wolny od swojego pierwszego ani od tajemnic, które teraz przed nim stoją. Tym razem jednak zmierzy się z tym wszystkim u boku prawego i szanowanego Lan Wangji, kolejnego potężnego kultywatora, którego niezachwiane poświęcenie i wspólne wspomnienia z przeszłości pomogą rzucić światło na mroczne prawdy, które ich otaczają.

[Hebius]

Ukryte pocałunki (Baisers cachés, 2016)

Telewizyjna politagitka...
Wróć.
Telewizyjna ideologiczna agitka...
Wróć.
Telewizyjny społecznie zaangażowany francuski comingoutowy dramat.

Jeden niewinny pocałunek na licealnej domówce wywraca do góry nogami życie dwóch szesnastolatków, którzy muszą się zmierzyć z łączącym ich uczuciem, samoakceptacją własnego gejostwa, z homofobią szkolnego otoczenia i z reakcją rodziny na ich nieheteronormatywność.

Młodzieńczy urok aktorów obsadzonych w rolach głównych i ich całkiem wiarygodna gra może na moment zaślepić, zwłaszcza amatorów twinków, przykryć fabularne niedostatki opowieści i karykaturalnie wręcz niekiedy ukazaną reakcję otoczenia na zetknięcie się z gejostwem. Niestety już na drugi dzień człowiek pamięta głównie felery produkcji i swoje zaskoczenie.
Żeby w 2016 we Francji ktoś nadal czuł się w potrzebie głosić, że mówienie o homoseksualności i tolerancji nie jest tęczową propagandą i że się nie da wyleczyć dziecka z pedlastwa zamykając go w pokoju i odcinając od komputera i komórki? Może w polskich realiach, w okresie rządów PiS-u, tak poprowadzona opowieść nie budziłaby zdziwienia. Ale żeby we Francji?



W wersji angielskiej tytuł to Hidden Kisses. Film funkcjonuje też jako Skrywane pocałunki.

[mike]

Film sprzed 10 lat, więc nieidealnie go już pamiętam, ale podobał mi się fajny dla dojrzewającej młodzieży i nie tylko. Zawsze powinny wychodzić takie filmy, nawet w wyemancypowanej Francji.



Po netfliksowej heterycko-lalkowej traumie powrót na właściwe tory. Film z niesamowitym klimatem, który jest tu najważniejszy. Są niedorbóki, ale to w tym przypadku mało istotne, produkcja wygląda jakby niepokorni pracownicy wielkich platform streamingowych po godzinach i za plecami zarządu tworzyli tajemniczy projekt bez poprawnie politycznej cenzury i odhaczania tych wszystkich ptaszków w tabelce, które są dziś wymagane. Tak musiało być, bo wygląda to po prostu zbyt dobrze, mało tego wygląda fenomenalnie - kolorystyka, zdjęcia, montaż, udźwiękowienie. A i jest też mięsko, na którym można oko zawiesić.

Spoiler

zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=zkRFQb8umiA

[mike]

Niestety obsuwa na bliżej nieokreślony termin... szkoda, bo bardzo czekam na tę produkcję.

perplexity.AI PRO

Zakończono zdjęcia do thrillera muzycznego Cry To Heaven z romansem homoseksaulnym, który ma być wielkim reżyserskim powrotem Toma Forda. Przewidywana premiera jesień 2026r.


https://kmag.pl/article/tom-ford-pracuj ... oce-baroku

„Cry to Heaven” autorstwa Anne Rice, która stała się inspiracją dla nowego filmu Toma Forda. Książka opowiada historię dwóch młodych artystów – Guida i Tonia – żyjących w XVIII-wiecznych Włoszech.

Guido, operowy śpiewak, zostaje wykastrowany w młodym wieku, by zachować swój sopranowy głos. W epoce baroku taki zabieg – usuwanie jąder u chłopców przed dojrzewaniem – był powszechną praktyką wśród śpiewaków operowych. Nazywano ich kastratami, a ich „anielskie głosy" budziły zarówno zachwyt, jak i kontrowersje.

Z wiekiem wielu kastratów doświadczało poważnych powikłań zdrowotnych, a niektórzy tracili życie. W „Cry to Heaven” Guido ostatecznie traci głos, a po nieudanej próbie samobójczej zostaje nauczycielem muzyki.

Tonio natomiast zostaje wykastrowany nieco później, przez co trudniej jest mu pogodzić się z utratą męskości. Co więcej, sprawcą jego kastracji jest starszy brat, który staje się obiektem jego zemsty. Zanim jednak do niej dojdzie, Tonio zapisuje się na lekcje śpiewu u Guida. Między bohaterami rodzi się silna więź, a wspólna podróż przez Włochy staje się dla nich próbą zrozumienia niesprawiedliwości świata, w którym przyszło im żyć.

[Timothy1313]

Chyba, to nie będzie snucie spiskowych teorii jeśli napiszę, że widać coraz mniej wątków queerowych w mainstreamowych produkcjach. Czasy kiedy obrywało się Netflixowi za "wciskanie gejów do każdego serialu" już minęły.


Ostatnio odkryłem film z lat 90-tych. The Object of My Affection. W głównych rolach Jennifer Aniston i Paul Rudd. Przyjaciel gej, ciężarna najlepsza przyjaciółka, Nowy Jork - reszty domyślcie się sami. Praktycznie Will & Grace. Queerowa produkcja, tylko z perspektywy kobiety hetero czyli podobnie do tego co jest dzisiaj uważane za akcepowalną formę filmu LGBT.
Ciekawe, że nigdy nie puszczali tego w telewizji, no, ale pewnie jak już to wczesnym rankiem i dlatego nie widziałem.

[Hebius]

Eee... ja to w telewizji chyba gdzieś oglądałem i to raczej wieczorem. Pamiętam, że byłem zachwycony, no ale wiadomo - kto by się nie zachwycał Paule Ruddem i to na dodatek w roli geja.

[mike]

Chyba, to nie będzie snucie spiskowych teorii jeśli napiszę, że widać coraz mniej wątków queerowych w mainstreamowych produkcjach. Czasy kiedy obrywało się Netflixowi za "wciskanie gejów do każdego serialu" już minęły.

Mnie to już nawet nie smuci... podzielam głos Raczka w tej sprawie, że i tak było to wciskanie wątków na siłę, odhaczanie ptaszka na liście poprawności politycznej. Było bo było w większości przypadków traktowane po macoszemu, wymuszone, krótkie i fabularnie zbędne, nic lepszego z tego nie wynikało poza ogromnym hejtem w naszą stronę. Jestem za homo w mainstreamie, ale z głową, nie na odwal się i nie w każdej produkcji.

O scenę niezależną póki co jestem spokojny. Nadchodzi kilka ciekawych produkcji z dziełem Toma Forda na czele, o którym wyżej pisałem. Dorzucić można też Forty Love - tenisową wersję Gorącej Rywalizacji (Heated Rivalry) z aktorskim debiutem nepobejbi piłkarza Davida Beckhama, a ze znanych Catherine Deneuve https://www.youtube.com/watch?v=sxb2r0nFW6w

[Michał]

Dziwny film , może przez fatalne tłumaczenie na Prime. Bardzo podniecające sceny seksu sprawiły, że obejrzałem cały.
Polski tytuł „Mężczyźni o twardej skórze".

[Timothy1313]

Możesz mieć tutaj rację, mike. Nic na to nie poradzimy i nic na siłę. Trzeba mieć nadzieję, że przyjdzie otrzeźwienie i od tej pory reprezentacja będzie z prawdziwego zdarzenia. Chyba taki jej peak był w 2014 roku (htgawm i Connor). Może w końcu znowu przyjdzie czas na gejowskich protagonistów w serialach, a nawet superbohaterów.
W lepszym świecie Prime Target (Leo Woodall ) miałoby drugi sezon i byłoby lepiej napisane, a Netfliks nie skasowałby Boots żeby podlizać się republikanom. Olimpo też może by ocalało - choćby ze względu tylko na gejowską parkę, bo to jedyne było dobre.

Wbrew temu co działo się w tym roku na platformach streamingowych, to kino niezależne wydało kilka naprawdę sensownych produkcji. La bola negra, Pillion, Leviticus, Coward, The History of Sound. Nie mam wszystkiego obejrzanego, ale mogę polecić: