Książki, ostatnie zakupy

[Hebius]

"Dar anomalii" Pawła Zbroszczyka ma tylko trzy i stanowi zamkniętą całość. Jak masz wspierać autorów średniej klasy, to mógłbyś chociaż naszych, rodzimych

[Czartogromski]

Rok w Dolinie Muminków. - Harper Collins Polska, 2025.

[Hebius]

Komercyjny chłam!
I takie dziecko, które przeczyta jako dziecko to to coś, sięgnie później jeszcze po oryginał Tove Jansson?

[Mazemi]

[marcin]

Zakupiłem i przeczytałem:

"Zimowy monarcha" B. Cornwell

Z książek arturiańskich pamiętam świetne "Mgły Avalonu" Marion Zimmer Bradley. Ta książka też jest znakomita, choć to retelling całkowicie innego typu - autor bardziej skupia się na prawdzie historycznej i - w odróżnieniu od tamtej książki - skupia się raczej na perspektywie mężczyzn (rewelacyjne opisy bitew!).

Na końcu jest coś w rodzaju posłowia, gdzie autor pisze o tym co faktycznie ustalili historycy - nie ma żadnego dowodu, że istniał jakiś "król Artur" (a już Okrągły Stół to z całą pewnością legenda nie mają nic wspólnego z prawdą), natomiast źródła wydają się potwierdzać, że był wódz imieniem Artur, zjednoczył plemiona Brytów i walczył z najeźdźcą (plemionami Anglów i Sasów). Oczywiście to tak odległe dzieje, przed powstaniem angielskiej państwowości, że to bardziej spekulacje niż ścisła historia oparta na źródłach.

W swojej kategorii (książka historyczno-przygodowa) to książka wybitna, bez dwóch zdań.

[Czartogromski]

Komercyjny chłam!
I takie dziecko, które przeczyta jako dziecko to to coś, sięgnie później jeszcze po oryginał Tove Jansson?

Po pierwsze, dziecko nie musi czytać, bo to nie jest książka do czytania. To bardzo starannie zrobiona książka obrazkowa. W dużej mierze od rodziców zależy, jaki będzie z niej pożytek dla dziecka. Założenie, że będzie to pierwszy i jedyny "komercyjny chłam", na jaki natknie się dziecko, jest naiwne. Przeciętne dziecko, zanim dorośnie do wieku, w którym może samodzielnie przeczytać książkowe "Muminki", spotka mnóstwo muminkowo-książkowej galanterii. Jest sporo książek o Muminkach, które udają, że są literaturą. Ta książka tego nie robi, to książka obrazkowa. Będzie dobra do wspólnego oglądania przez rodziców z dziećmi; dzieci mogą opowiadać, co widzą na obrazkach. Wyobrażam sobie nawet czytanie dzieciom fragmentów prawdziwych "Muminków" jako ilustracji słownej. Do tego cała książka jest bardzo starannie zrobiona, zakomponowane są trzy plany ilustracji. Osoby, które czytały powieści, mogą odnajdywać w zakamarkach ilustracji cytaty graficzne z książek.
Komentarz Hebiusa zdecydowanie nie do tej książki.

[Mazemi]

Moja interpretacja posta Hebiusa (całkiem możliwe, że niezgodna z intencją Hebiusa), jest taka, że to oczywiste, że książka dla małych dzieci, to produkt zupełnie inny, niż książki Tove Jansson. Ale odniósł się on do krytyki, jaka spada na serial Lalka (2026), który rzekomo nie umywa się książce Lalka. Tylko, że to dwa zupełnie różne produkty.

W tym kontekście jego wypowiedź jest bardzo zabawna, sarkastyczna i w żaden sposób nie obraża wydania książki o Muminkach, tylko krytyków Lalki (2026).

[Hebius]

OK, czuję się upomniany i naprowadzony na właściwą drogę. Przepraszam za mój nieprzemyślany wpis.

[tafta]

Są takie książki, które trzeba znać, a jednak się je pominęło.
I do nich zalicza się "My" Jewgienija Zamiatina. Pierwsza powieść antyutopijna z 1920, gdzie teraz antyutopia jest w co drugim serialu na streamingu czy filmie w kinie. Zwróćcie uwagę na to, że ta książka powstała zanim powstał film "Metropolis" Langa. To jest kanon i filar współczesnej kultury i mnie jest wręcz wstyd, że nie przeczytałem tej pozycji nigdy w życiu.
O książce:
https://pl.wikipedia.org/wiki/My_(powie%C5%9B%C4%87)
i okładka (w miarę współczesna):

[marcin]

Czytałem, książka treścią podobna do innych antyutopii ale styl kompletnie inny. Fragmentaryczna, poszarpana narracja, momentami dość męcząca.

[tafta]

Może i podobna, ale jej atutem jest to, że to prekursorski tytuł. Wszystko inne w duchu autoutopii było później.

[marcin]

Zakupiłem nowy "Ilustrownik". Jest to druga część, poprzedni "Ilustrownik" to moim zdaniem jedna z najlepszych książek o sztuce.

[Dorian_Gray]

Warszawa śladami Wokulskiego
Adrian Sobieszczański
Wydawnictwo SBM
2026

[marcin]

Zakupiłem i przeczytałem pierwszy tom najdłuższego cyklu Kinga (Mroczna wieża)

Całkiem niekingowskie, ale podobało mi się.

[Raven]

dziś dotarła książka Olgi Wróbel



Wychowywać i wzruszać Literatura młodzieżowa PRL-u

choć młodzieżą w PRL nigdy nie miałem okazji być
to kupiłem

[Hebius]

Gdyby to nie był za duży problem - mógłbyś podrzucić, co autorka pisze o Nienackim i Panu Samochodziku?

[Raven]

Podrzucić czyli streścić co jest o nim czy udostępnić strony, to drugie to tylko w ramach pożyczenia książki?

jest to poniekąd problem bo książka jest nowa i śmierdzi, ale zdobiłem to dla ciebie
czyli zajrzałem do niej
jeden rozdział o Nienackim w części Lata sześćdziesiąte Narodziny Samochodzika Wyspa złoczyńców Zbigniew Nienacki 1964
w pierwszym akapicie autorka streszcza skąd wziął się samochód samochodzika i widać że nigdy nie była chłopcem czytającym książkę przygodową, chociaż pewnie celnie punktuje, że auto "stanowi pewnego rodzaju kompas moralny, tylko wartościowe osoby potrafią przeniknąć przez powłokę zewnętrznej brzydoty..." dalej między streszczeniem co i gdzie się dzieje zauważą że Nienacki dookreślał i zmieniał biografię bohatera ( był dziennikarzem a potem historykiem sztuki) w kolejnych tomach i wydaniach Wyspy. Zwraca uwagę jakie postaci kobiece pojawiają się w przygodzie Tomasza, oraz to jak autor widzi kobiety i ich role jakie pełnią w książce, opisuje też rolę harcerzy i podsumowuje "Jeśli jednak przymknie się oko na niezbyt przyjazny stosunek Tomasza do kobiet i zbyt entuzjastyczną sympatię do uzbrojonych dzieci..." i przyznaje "że zagadki historyczne" w książkach N "fascynują mnie tak samo jak trzydzieści lat temu..."
moim zdaniem
oprócz tego o treści Wyspy mogło by też znaleźć coś o ich wydaniach i odbiorze
str 157 do 162, trzy ilustracje, okładki wydań z 1964, 79 i 88 roku na końcu książki jest spis ilustracji wg rozdziałów wraz w autorami i wydawnictwami
więcej Nienackiego nie znalazłem
książka składa się z rozdziałów, dekad i podrozdziałów konkretnych tytułów, na podstawie tego rozdziału mogę powiedzieć jeśli w innych również jest tyle streszczeń to będzie ich stanowczo zbyt dużo , chociaż dla autorek i autorów powtarzających się w kolejnych omawianych książkach możliwe, że będzie nieco więcej miejsca na analizę i konteksty, bo te tytuły można sobie przeczytać bez pomocy
wrócę do niej (jak inni do chleba w czasach kowidu) ale jak już się trochę przewietrzy

[marcin]

Samochodziki, owszem, były fajne jak byłem młodzieżą.
Dla dzisiejszej młodzieży to już raczej straszna ramotka.

[Hebius]

@Raven
Ślicznie dziękuję.

Wczoraj słuchałem rozmowy z autorką i tego co rozumiałem, książka w całości ma właśnie taka budowę. Z PRL-owskiej obszernej produkcji dla młodzieży wybrała sto tytułów, które przeczytała i o każdym z nich napisała taki leksykonowy tekst.

[marcin]

Pewno o Niziurskim i Bahdaju też sporo będzie. I tej od "Zielonej pieczęci", zapomniałem nazwiska.