Właśnie byłem w muzeum / na wystawie

[tafta]

Nigdy tam nie byłem. Chyba pora kiedyś się wybrać przy okazji (choć wiadomo, że w Świnoujściu ciągnie człowieka na niemiecką stronę)

[marcin]

Tak ale trochę czasu na Świnoujście też warto poświęcić

[marcin]

Wieża kościoła Marcina Lutra w Świnoujściu

Jedyna pozostałość po ewangelickim kościele, obecnie na dole jest klimatyczna kawiarnia, po drodze na górę fotki dawnego Świnoujścia (czy raczej Swinemünde), i wreszcie na górze są cztery balkoniki na cztery strony świata z pięknymi widokami na morze i miasto. Balkoniki małe a barierki niskie więc osobom z lękiem wysokości nie polecam dla innych natomiast warto



W drodze na balkoniki widokowe, piękny neogotyk

[marcin]

Muzeum na cmentarzu wojennym Golm w Kamminke

Miejscowość Kamminke znajduje się tuż przy Świnoujściu, zaraz za granicą. Urocze domki rybackie, piękne widoki na bezkres Zalewu Szczecińskiego, parę dobrych knajp z rybami (jadłem sandacza, pyszny). Znajduje się tu, na wzgórzu Golm, cmentarz wojenny - pochowani się tutaj mieszkańcy Świnoujścia (głównie Niemcy oczywiście) którzy zginęli w trakcie nalotu na Świnoujście (czy raczej Swinemunde) w 1945 roku.
Na cmentarzu znajduje się małe muzeum - jest samoobsługowe (brak personelu) i bezpłatne. Jest to po prostu mały budynek z kamerami w środku - opowiada historię bombardowań Świnoujścia (także po polsku) w formie tablic i zdjęć.



Rzeźba "Marznąca". Kobieta, pełna smutku, wyczekuje syna-żołnierza (który nigdy nie wróci?). Lekki deszcz też zrobił robotę - strużki wody ułożyły się jakby płakała... Kawałek dalej jest owo małe muzeum.

[marcin]

Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni

Przechodzę już do trójmiejskiej części urlopu. Odwiedziłem wreszcie Muzeum Marynarki Wojennej - i to mimo, że nie jestem fanem klimatów wojskowych. Ale nie żałuję. Muzeum to trzy główne części: po pierwsze, właściwa część muzealna - historia naszej marynarki, pamiątki itd. - dla mnie mało interesujące. Po drugie, na zewnątrz jest skansen uzbrojenia morskiego - morskie działa, torpedy, miny itd. I wreszcie po trzecie - dla mnie najciekawsze: to okręt podwodny Sokół, który od niedawna można zwiedzać.

No i miałem fajne porównanie z radzieckim okrętem, który zwiedzałem niedawno w Peenemunde - ten polski jest dużo nowszy i jaki przestronny! W środku chodzi się (prawie) normalnie Można spojrzeć przez peryskop na nieodległą plażę

[marcin]

Muzeum Helu

Znakomite muzeum opowiadające historię Półwyspu Helskiego i samego Helu. Niesamowita jest lokalizacja tego muzeum - mieści się w dawnych bunkrach z czasów II wojny. Dociera tu niewiele osób, więc zwiedza się bez tłoku - muzeum znajduje się już poza miejscowością, w helskim lesie. Mamy tu stare łodzie, meble, wyposażenie kościołów, dużo dawnych fotek... Do tego bardzo ładnie i pomysłowo zaaranżowany cały teren.



Jedna z dawnych chałup - posadowiona jak widać na betonowym łożu dawnego olbrzymiego działa. W tle rekonstrukcja najstarszej latarni morskiej na Helu - wysoko uniesionego kosza z palącymi się węglami.

[marcin]

Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu

Kawałek dalej w helskim lesie, za Muzeum Helu znajduje się Muzeum Obrony Wybrzeża. Także i to muzeum znajduje się w dawnych bunkrach i na leżach działa. Muzeum bardzo oldschoolowe (multimediów brak ale dla mnie to nie jest wada), opowiada o walkach na Westerplatte i Półwyspie Helskim.
Na zewnątrz jest skansen uzbrojenia wojskowego (różne działa i działka), można zjeść grochówkę z kuchni polowej (pyszna!) a także przejechać się (niestety bardzo krótki odcinek) dawnymi wąskotorowymi kolejami helskimi.

Uwaga: to są wpisy z urlopu w lipcu. Zarówno Muzeum Helu jak i Obrony Wybrzeża są czynne tylko latem. Teraz tam się nie wybierajcie

[marcin]

Wieża Kierowania Ogniem w Helu

Kawałek dalej w helskim lesie znajduje się kolejny obiekt Helskiego Kompleksu Muzealnego (można kupić bilet łączony na to wszystko, co oczywiście uczyniłem ) - wieża kierowania ogniem. Wystawy tutaj są bardziej specjalistyczne, raczej dla fanów wojskowości (np. o technice łączności w wojsku w czasach II wojny, o zasadach działania dalmierza, jest ogromna makieta półwyspu z czasów wojny itd.). Dla mnie główną atrakcją było obejrzenie architektury wieży w środku i możliwość wyjścia na sam dach - gdzie dawniej była kopuła dalmierza. Obecnie jest stamtąd piękny widok na bezkres helskich lasów.

[marcin]

Dwór Artusa w Gdańsku

Przyspieszam z nadrabianiem wpisów w tym temacie
Dwór Artusa kiedyś zwiedzałem, ale było to chyba z 25 lat temu. Obecnie całość jest pięknie odnowiona, poza salą główną zwiedza się też kilka innych sal plus (to nowość) piętro z wystawą malarstwa z pejzażami przedwojennego Gdańska.

Jeśli ktoś będzie się wybierał, to bardzo polecam dopłacić za audioprzewodnik (dopłata 10 zł jeśli dobrze pamiętam, ale warto). Audioprzewodnik w ciągu około 45 minut bardzo ciekawie opowiada o historii tego miejsca a także dokładnie omawia na co w środku zwrócić uwagę. Polecam

[Hebius]

Właśnie wróciłem z trzygodzinnej imprezy urodzinowej, bo dzisiaj u mnie muzeum świętowało jubileusz 80 lat istnienia.
Gdy na początku prowadzący zaczął witać wszystkich szanowny gości i prawie co drugi ze zgromadzonych (było może z osiemdziesiąt, do sto osób) wstawał i się kłaniał, lekko się przestraszyłem, bo gdzie mnie takiemu szaraczkowi do elit intelektualnych miasta, powiatu czy nawet regionu. Ale jak już przetrzymałem to godzinne bicie piany, wysłuchałem sympatycznego koncertu (Mikołaj Kostka, skrzypek, w programie „Tango. Echa przeszłości”) i obejrzałem nową, ciekawą wystawę czasową („Pałace i dwory dawnych Prus. Rezydencje, ludzie, krajobraz”), pomyślałem, że nie ma się co dygać tylko brać przykład obecnych na uroczystościach emerytów (z Uniwersytetu Trzeciego Wieku?) i wbijać również do Zajazdu pod Zamkiem (lokal po rewolucji Magdy Gessler) na jubileuszowy tort.
A na miejscu się okazało, że serwują nie tylko skromny poczęstunek (przy nowych wystawach zawsze był jakiś typowy szwedzki stół z tartinkami, sałatkami i wyborem ciast) z tortem w finale, ale można zjeść normalny ciepły obiad. Zanim się dopchałem do bufetu zapomniałem nie tylko o tremie ale nawet piątku trzynastego. Najpierw zjadłem jakiejś smażonej ryby (coś delikatniejszego od morszczuka) z surówką z kapusty, to jeszcze na stojąco, a jak się doczekałem świeżej porcji pierogów (pierwsza rozeszła się błyskawicznie i jakieś kuleczki wyglądające na pyzy) nałożyłem na talerz z czubem, ,przeniosłem się do drugiej sali i obżarłem na maksa, myśląc z wdzięcznością o pracujących forumowiczach (zwłaszcza o Shane, który działa w prywatnej inicjatywie), dzięki podatkom których mogę sobie dzisiaj darować gotowanie obiadu. Czekając na tort opiłem się jeszcze winem, tak że tortu zjadłem tylko jeden kawałek (spory nawet) i nie poszedłem po dokładkę, bo już bym nie zmieścił.
Na pamiątkę dostałem jeszcze ładny kalendarz z widokami wschodniopruskich pałaców (reprodukcje znanych litografii Aleksandra Drucknera z wydawnictwa „Die ländlichen Wohnsitze, Schlösser und Residenzen der ritterschaftlichen Grundbesitzer in der preußischen Monarchie nebst den Königlichen Familien-, Haus-Fideicommiss- und Schatull-Gütern in naturgetreuen, künstlerisch ausgeführten, farbigen Darstellungen nebst begleitendem Text“).

Podsumowując - popołudnie muszę uznać za udane.
A teraz mam jeszcze chwilę na odsapnięcie i lecę na spotkanie autorskie Przemka Kossakowskiego. Ciekawe, co facet pisze.

[marcin]

Jakieś foty trzeba było wrzucić.
*****

Muzeum Bursztynu w Gdańsku

Gdańskie Muzeum Bursztynu planowalem już od dawna zwiedzić. Tego typu muzea są w wielu miejscowościach nadmorskich ale to gdańskie jest oczywiście największe i najbardziej profesjonalnie zrobione (jest to oddział Muzeum Historii Miasta Gdańska).

Muzeum ma niezwykle ciekawą lokalizację - mieści się w Wielkim Młynie, zbudowanym przez Zakon Krzyżacki. W środku zaczynamy od historii powstania bursztynu, potem jest bardzo duża kolekcja bursztynu w różnych kształtach i kolorach, i wreszcie - na najwyższym piętrze - różne wyroby artystyczne z bursztynu. Do tego była też wystawa czasowa o fałszowaniu bursztynu.

Dla mnie najciekawsze były piękne inkluzje - bryły bursztynu z zatopionymi różnymi owadami. Można oglądać przez szkło powiększające i dokładnie przyjrzeć się szczegółom. Polecam

Wielki Młyn widziany z wieży kościoła św. Katarzyny



Jedna z pięknych inkluzji (w środku duży pająk)

[Hebius]

Już nie robię zdjęć. Albo rzadko. W muzeum przy takich spotkaniach jest zawsze zatrzęsienie mniej czy bardziej profesjonalnych fotografów i osób, które coś tam sobie uwieczniają na komórkach, więc lepiej się czuję skupiając na samej obecności, bez dołączania do tego stada. Zresztą mam gówniany aparat.

Ale nowa wystawa jest czasowa ładna. I zauważyłem, że jeden portret wypożyczyli ze zbiorów prywatnych. We wtorek (17.11) będzie oprowadzanie kuratorskie, to się wybiorę i może dowiem czegoś ciekawego.