OUTFILM

[mike]

Żadna platforma streamingowa nie da rady mieć w swojej ofercie wszystkiego. Film jest z 2020 roku i był do obejrzenia na OUTfilmie - sądząc po komentarzach - przez dwa lata. Widocznie właściciele uznali, że dłużej im się nie opłaci trzymać tego w bibliotece tytułów i nie przedłużyli licencji. Tutaj administracja daje kasę ze swojej kieszeni, żebyś miał możliwość pisać co ci tylko przyjdzie do głowy, ale OUTfilm to nie forum, tam się zarabia, a nie zajmuje dobroczynnością.

Znasz warunki licencji między outfilm i właścicielem praw do filmu? Mogą być róznorakie nie wiemy jak było... chyba, że ty coś wiesz :>

Już na samą logikę można założyć, że gdyby musieli ponosić koszty samego utrzymania wszystkich pozycji na platformie tzn. nie byłoby to uzależnione od oglądalności), dawno poszliby z torbami. Być może licencja przewidywała ramy czasowe, po zakończeniu których należałoby ją przedłużyć i tego nie zrobiono ze względu na być może słabą oglądalność.

Ciekawe jak częste jest zjawisko usuwania filmów z biblioteki outfilmu....

[Hebius]

W tej chwili w zakładce Zapowiedzi mają jeden tytuł, w zakładce Ostania szansa też jest jeden. Nie wiem, może to stała zasada i wypada z bazy tyle samo tytułów, ile się pojawia nowości.

[mike]

Ok a zatem skoro mają tam kołowrotek wygląda na to, że outfilm nie posiada aspiracji do bycia największą bazą tytułów LGBT. Torrenty mogą odetchnąć z ulgą.

[Hebius]

No weź, gdzieżby takie aspiracje w Polsce!

[bolevitch]

sądziłem, że obecność filmów z pl napisami, z bohaterami LGBT na kilku chyba ogólnodostępnych platformach wyeliminuje OUTFilm z rynku

[Hebius]

Nie mów nikomu / No se lo digas a nadie (Peru, 1998)

Reżyseria Francisco J. Lombardi
Obsada: Santiago Magill, Christian Meier,

Joaquín dorasta w zamożnej rodzinie w Limie, gdzie o pragnieniach się milczy, a męskość ma tylko jeden dozwolony kształt. Kiedy jego relacje z Gonzalem i Alejandrą zaczynają odsłaniać prawdę, próbuje wyrwać się spod kontroli ojca i obłudy własnego środowiska. Alkohol, narkotyki i kolejne kompromisy zamieniają jednak poszukiwanie wolności w coraz bardziej niebezpieczną ucieczkę.

Ekranizacja głośnej powieści Jaimego Bayly'ego to bezkompromisowy portret queerowego dojrzewania w konserwatywnym Peru lat 90

Ciekawe kino przedemancypacyjne, z ogólnym, dość ponurym przesłaniem, że szczęście gejowi może przynieść jedynie rozważne przemilczenie własnej seksualności i dyskrecja przy realizacji pragnień. Tylko kobiet trochę tu szkoda. A o aroganckim Gonzalo, bohaterze odtwarzanym przez Christiana Meiera, który w początkach wieku podbił serca pewnie nie jednej polskiej matce i babce (moja była nim zachwycona), nie da się za bardzo powiedzieć, że był dyskretny.

Obejrzałem z przyjemnością. Santiago Magill jest ładny, a do Christiana Meiera mam słabość (a. dużo sentymentu).

https://www.outfilm.pl/nie-mow-nikomu

[Hebius]

Dobry wieczór, dobry dzień / Lijepa vecer, lijep dan
Chorwacja/Polska/Kanada/USA/Bośnia i Hercegowina/Cypr / 2024 /
reż. Ivona Juka

Po wyzwoleniu Jugosławii spod nazistów Lovro buduje błyskotliwą karierę jako uznany reżyser, dzieląc szczęśliwe życie z partnerem i przyjaciółmi. Jednak w 1957 roku komunistyczny reżim zaczyna obawiać się jego twórczości i stylu życia. Zdeterminowani, by uciszyć jego głos, partyjni funkcjonariusze wysyłają agenta, który ma przeniknąć do jego kręgu i zniszczyć wszystko, co dla niego ważne. Misja politycznej kontroli przeradza się w niebezpieczną grę lojalności i zdrady, zmuszając Lovra do obrony nie tylko swojej pracy i relacji, ale i samej wolności.

W sumie... nie wiem.
Sama opowieść ciekawa, ale w którymś momencie się pogubiłem. Bo o ile główną parę bohaterów rozpoznawałem od samego początku, to pozostała dwójka już mi się mieszała, przez co nie do końca zarejestrowałem, że się pojawił jeszcze ktoś trzeci.
Do tego zakończenie zbyt otwarte, poetyckie, niesatysfakcjonujące.
I zupełnie nie kupiłem czarnobiałego artyzmu zdjęć.

https://www.outfilm.pl/dobry-wieczor-dobry-dzien

[Hebius]

Śmierć Mikela / La muerte de Mikel (Hiszpania, 1984)
Reżyseria Imanol Uribe

Mikel jest farmaceutą w niewielkim mieście na baskijskim wybrzeżu. Ma żonę, pochodzi z konserwatywnej rodziny i angażuje się w lewicową politykę. Kiedy przestaje wypierać swoją homoseksualność, jego dotychczasowe życie zaczyna się rozpadać.

Relacja z Famą, artystą występującym w klubie nocnym, daje Mikelowi szansę na bliskość i życie na własnych zasadach. Jednocześnie wystawia go na osąd rodziny, lokalnej społeczności i partyjnych towarzyszy. W świecie, w którym prywatność szybko staje się narzędziem politycznej walki, cena wolności okazuje się tragicznie wysoka.

„Śmierć Mikela” Imanola Uribego to odważny klasyk hiszpańskiego kina queerowego. Intymny dramat łączy z bezkompromisowym portretem Kraju Basków początku lat 80., pokazując, jak homofobia, religia, rodzinne oczekiwania i polityka zamykają człowieka w cudzych rolach.

W pierwszym odruchu oceniłem film wysoko, na cztery, ale teraz nie wiem, czy słusznie.

Dziwne kino, oparte bardziej na deklaracjach niż na tym, co widz może dostrzec na ekranie. Ja w każdym razie nie dostrzegłem gejostwa głównego bohatera dopóki sam o nim nie powiedział. I tak jest właściwie ze wszystkim. Jedna Montserrat Salvador zagrała na tyle dobrze dystyngowaną homofobię, że niewyjaśnioną śmierć Mikela widziałbym właśnie w jej działaniu, działaniu matki, która woli mieć syna w grobie niż cierpieć z powodu jego jawnego pedalstwa.
Scena z księdzem zadziwiająco współczesna. Tzn. takiej reakcji szybciej bym się spodziewał po jakimś progresywnym kapłanie w obecnych czasach, a nie pół wieku temu.

Dla fanów starego kina i młodzieńczej urody Imanola Ariasa.

https://www.outfilm.pl/smierc-mikela

[Hebius]

Udręka miłości / Stranizza d'amuri (Włochy. 2023)
Reżyseria Giuseppe Fiorello
Obsada Gabriele Pizzurro (Nino), Samuele Segreto (Gianni)

Sycylia, lato 1982 roku. Podczas gdy całe Włochy śledzą piłkarskie mistrzostwa świata, Gianni i Nino przypadkowo zderzają się motorynkami na wiejskiej drodze. Z tego spotkania rodzi się przyjaźń, która szybko przeradza się w pierwszą miłość.

Chłopcy cieszą się wspólnie spędzonym czasem i nie zamierzają ukrywać swoich uczuć. Jednak w niewielkiej, konserwatywnej społeczności ich bliskość budzi plotki, agresję i sprzeciw rodzin. Czy odwaga i pragnienie wolności wystarczą, by przeciwstawić się światu, który nie chce zaakceptować ich miłości?

Homofobia podana w kolorze i bez brutalnych tortur budzi żywe emocje.
Doskonałe kino na 1 listopada i na pogłębienie depresji.

https://www.outfilm.pl/udreka-milosci

[Hebius]

Trzy kilometry do końca świata / Trei kilometri până la capătul lumii (Rumunia. 2024)
Reżyseria Emanuel Parvu

Siedemnastoletni Adi wraca na wakacje do rodzinnej miejscowości w delcie Dunaju w Rumunii. Na co dzień mieszka i uczy się w sąsiednim mieście, do którego można dostać się tylko łodzią. Rodzinna wioska, piękne krajobrazy i społeczność, w której wszyscy się znają, dają mu jednak tylko pozorne poczucie bezpieczeństwa.

Pewnej nocy Adi zostaje brutalnie zaatakowany. Początkowo wszystko wygląda jak porachunki o niespłacony dług, ale wkrótce wychodzi na jaw prawdziwy powód pobicia. To, co miało pozostać tajemnicą, wywołuje poruszenie nie tylko w rodzinie chłopaka, lecz także w całej społeczności.

„Trzy kilometry do końca świata” to mocny rumuński dramat o homofobii, milczeniu i przemocy ukrytej pod powierzchnią codziennego życia. Sielankowe piękno delty Dunaju kontrastuje tu z narastającym lękiem, wstydem i presją otoczenia.

Interesujący obraz socjologiczno-etnograficzny, w którym gejostwo jest tylko wyzwalaczem wydarzeń, a bohater bardziej przedmiotem niż podmiotem opowieści. Momentami aż ciężko uwierzyć, że nawet we współczesnej Rumunii na prowincjonalnej wsi reakcja na inność może budzić taką panikę (z "Konopielką" miałem momentami skojarzenia).

Szczęśliwie w krajach demoludu dostęp do broni jest nadal dość utrudniony, więc wstydliwych problemów nie załatwia się strzałem w potylice i optymistyczne zakończenie nie jest optymistyczne optymizmem oglądanego przeze mnie wcześniej sycylijskiego dramatu (na faktach) o nieadekwatnym polskim tytule (tamtejsi ładni chłopcy byli bardzo szczęśliwi w swojej pierwszej miłości).

Spoiler

Chociaż nie ukrywam, w filmie jest tyle wody, że prawie do końca się obawiałem radykalnego rozwiązania sprawy. Czegoś w rodzaju, że ojciec wywiezie bohatera w obciążonym worku gdzieś na Dunaj i utopi jak niechciane kocięta.

https://www.outfilm.pl/trzy-kilometry-do-konca-swiata

[marcin]

Cud że przy okazji nie nawiązałeś do Tuska i migrantów.

[Hebius]

Przy okazji czego? Rumunia jest w UE i jej obywatele mogą swobodnie osiedlać się w Polsce bez konieczności uzyskiwania wiz ani zezwoleń na pracę.

[marcin]

Przecież ty nie potrzebujesz żadnego sensownego połączenia z tematem aby wrzucać coś o migrantach i Tusku.

[Hebius]

Udowodnij. Tzn. podeprzyj się cytatem. Bo nie pamiętam takiego przypadku. Tylko jakby co wrzucaj cytat do mojego autorskiego topiku, żeby nie rozwadniać tego tematu niepotrzebnym zboczkiem.

[marcin]

Ostatnio w temacie o zamachu

[Hebius]

Przecież ty nie potrzebujesz żadnego sensownego połączenia z tematem aby wrzucać coś o migrantach i Tusku.

Mam wrażenie, że połączyłem wszystko zgrabnie i sensownie, ale jak już pisałem wyżej - zacytuj i wrzuć do mojego osobistego topiku, wtedy się dokładniej przyjrzę temu co pisałem i zastanowię nad tym, czy przypadkiem nie masz racji. Bo w tej chwili tylko tak sobie myślę, że może jednak nie jesteś tak do końca nieempatycznym chujkiem i trochę cię sumienie gryzie z powodu tego bezwzględnego poparcia dla niehumanitarnej polityki obecnego rządku, który w deptaniu praw ciapatego człowieka jest nawet skuteczniejszy od złego PiS-u.